Wanneer motivatie er simpelweg niet is

Hey daar, het is alweer een paar weken geleden dat ik nog iets gepost heb op dit blog ondanks mijn goede voornemens. Mijn mama (en oma en gegarandeerd nog wel wat mensen) zeggen mij altijd dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens.

Mijn motivatie om ook maar eender wat te doen was er niet de voorbije maand. Eerst was het zelfvoldoening (?) – de eerste maal dat ik een woord in het Engels ken waar ik echt geen vertaling voor weet in het Nederlands (complacency). Daarna kwamen de zorgen en tot slot paniek. Ik was over mijn toeren van “hoe ontzettend veel” achterstand ik wel had. Hou er rekening mee dat dit mij door mijn nogal gespannen geest ingelepeld werd. Zo erg was het helemaal niet. Met die “vreselijke” gedachte zou je verwachten dat ik in actie zou springen, toch? Wel het omgekeerde gebeurde net. In mijn vrije week die net om is deed ik helemaal niks. Ik ben zowat blij dat ik dinsdag terug aan het werk ben dat ik terug in een routine kan geraken. Hopelijk kan ik dan terug starten waar ik nu bijna drie weken geleden gestopt ben. Een huishouden van twee geeft gelukkig niet zo heel veel werk, dus ben ik vrij zeker dat ik tegen dat mijn beste kameraad uit Hongarije op bezoek komt, ik het huis weer op orde heb.

Met wat geluk kan ik deze novembermaand ook wat meer blogposts schrijven terwijl ik voor de derde keer zal trachten een Nanowrimo succesvol te beëindigen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s